أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍۢ مَّكَّنَّـٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا ٱلسَّمَآءَ عَلَيْهِم مِّدْرَارًۭا وَجَعَلْنَا ٱلْأَنْهَـٰرَ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَـٰهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا ءَاخَرِينَ ٦
Алам ярав кам аҳлакна мин қаблиҳим-м мин қарним-м макканнаҳум фи-л-арзи ма лам нумакки-л-лакум ва арсална-с-самаа ъалайҳим мидрора-в ва ҷаъална-л-анҳара таҷрӣ мин таҳтиҳим фа аҳлакнаҳум би зунубиҳим ва аншаъна мин баъдиҳим қарнан ахарӣн.
Оё надиданд, ки пеш аз онҳо (аз асрҳои гузашта) чӣ қадар умматҳоро ҳалок кардаем, ки онҳоро дар Замин он миқдоре макон дода будем ки барои шумо надодаем? Ва ба онҳо борон (баракат)-и пай дар пай резандаро фиристода будем ва ҷӯйҳоро пайдо кардем, ки аз зери пойи онҳо мерафтанд, пас, онҳоро бо сабаби гуноҳҳояшон ҳалок кардем ва баъд аз онҳо асри уммати дигареро пайдо кардем.
6:6