وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَاتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ ۙ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا ٱئْتِ بِقُرْءَانٍ غَيْرِ هَـٰذَآ أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلْقَآئِ نَفْسِىٓ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ١٥
Ва иза тутла ъалайҳим айатуна баййинатин қола-л лазӣна ла ярҷуна лиқаанаъти би Қур-онин ғайри ҳаза ав баддилҳ. Қул ма якуну лӣ ан убаддилаҳу мин тилқаи нафсӣ. Ин аттабиъу илла ма йуҳа илайй. Иннӣ ахофу ин ъасайту Раббӣ ъазаба явмин ъазӣм.
Ва чун оятҳои возеҳи Моро бар онҳо хонда шавад, ононе ки мулоқоти Моро умед надоранд, гӯянд: «Қуръоне биёр, ки ғайри ин бошад ё онро иваз кун». Бигӯ: «Раво набувад маро, ки аз ҷониби худ онро бадал кунам. Пайравӣ намекунам, магар он чи ваҳй фиристода шуд ба сӯйи ман. Ҳаройина, агар Рабби худро нофармонӣ кунам, аз азоби рӯзи бузург метарсам».
10:15