إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ٢٤
Иннама масалу-л-ҳайати-д-дунйа камаин анзалнаҳу мина-с самаи фахталата биҳӣ набату-л-арЗи мимма яъкулу-н насу ва-л-анъаму ҳатта иза ахазати-л-арЗу зухруфаҳа ва-з-зайянат ва занна аҳлуҳа аннаҳум қадируна ъалайҳа атаҳа амруна лайлан ав наҳаран фа ҷаъалнаҳа ҳасӣдан каа-л лам тағна би-л-амс. Казалика нуфассилу-л-айати ли қавми-я ятафаккарун.
Ҷуз ин нест, ки сифати зиндагонии дунё монанди обест, ки онро аз осмон фуруд овардем, пас, ба сабаби он об рӯиданиҳои Замин - аз он чӣ мардум ва чаҳорпоён мехӯранд, дар ҳам биёмехт, то вақте ки Замин зинати худро фаро гирифт ва ороста шуд. Ва сокинони он гумон карданд, ки бар нафъи он тавоноянд, ногаҳон фармони Мо дар шаб ё рӯз биёмад. Пас, гардонидем онро аз бехубун дуршуда, гӯё дирӯз ҳеҷ набуд. Ҳамчунин нишонаҳоро барои гурӯҳе ки андеша мекунанд, баён мекунем.
10:24