إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًۭا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّا ۚ إِنَّهُۥ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ بِٱلْقِسْطِ ۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ ٤
Илайҳи марҷиъукум ҷамӣъо. Ваъдаллоҳи ҳаққо. Иннаҳу ябдау-л-халқа сумма юъӣдуҳу ли яҷзия-л-лазӣна оману ва ъамилу-с солиҳоти би-л-қист. Ва-л-лазӣна кафару лаҳум шаробу-м мин ҳамӣми-в ва ъазобун алӣмун би мо кону якфурун.
Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯйи Ӯст. Ваъдае ки Аллоҳ додааст, ҳақ аст. Ҳаройина, Вай офаринишро оғоз кард, сипас онро бори дигар баргардонад, то касонеро, ки имон оварданд ва бо инсоф корҳои шоиста карданд, подош диҳад. Ва ононе, ки кофир шуданд, онҳоро аз оби чӯшон ошомиданӣ ва азоби дарддиҳанда ҳаст, ба сабаби он ки кофир буданд.
10:4