۞ وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُم مَّقَامِى وَتَذْكِيرِى بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوٓا۟ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةًۭ ثُمَّ ٱقْضُوٓا۟ إِلَىَّ وَلَا تُنظِرُونِ ٧١
Ватлу ъалайҳим набаа Нуҳин из қола ли қавмиҳӣ йа қавми ин кана кабура ъалайкум-м мақомӣ ва тазкӣрӣ би айатиллаҳи фа ъалаллоҳи таваккалту фа аҷмиъу амракум ва шуракаакум сумма ла якун амрукум ъалайкум ғумматан суммақЗу илайя ва ла тунзирун.
Ва бар онҳо хабари Нӯҳро бихон, чун ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, агар қиёми ман ва бо оятҳои Худо панд додани ман бар шумо гарон шуда бошад, пас, ман бар Худо таваккул кардам, пас, кори худро ва шарикони худро ҷамъ оред, пас, бояд, ки кори шумо бар шумо пӯшида набошад, пас ба сӯйи ман чӣ мехоҳед, бирасонед ва маро муҳлат мадиҳед!
10:71