وَقَالَ مُوسَىٰ رَبَّنَآ إِنَّكَ ءَاتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُۥ زِينَةًۭ وَأَمْوَٰلًۭا فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّوا۟ عَن سَبِيلِكَ ۖ رَبَّنَا ٱطْمِسْ عَلَىٰٓ أَمْوَٰلِهِمْ وَٱشْدُدْ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوا۟ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ٨٨
Ва қола Муса Раббана иннака отайта Фиръавна ва малааҳу зӣната-в ва амвалан фи-л-ҳайати-д-дунйа Раббана ли юЗиллу ъан сабӣлик. Раббанатмис ъала амвалиҳим вашдуд ъала қулубиҳим фала юъмину ҳатта яраву-л-ъазаба-л-алӣм.
Ва Мӯсо гуфт: «Эй Парвардигори мо, ҳаройина, Ту Фиръавн ва сардорони ӯро дар зиндагонии дунё ривоҷу равнақ ва молҳо додаӣ, то аз роҳи Ту (мардумро) гумроҳ кунанд. Эй Парвардигори мо, молҳои онҳоро маҳв (нобуд) кун ва дилҳои онҳоро сахт (муҳр) кун, пас, имон наёранд, то азоби дарддиҳандаро бубинанд».
10:88