وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍۢ ١٠١
Ва ма заламнаҳум ва лакин заламу анфусаҳум. Фа ма ағнат ъанҳум олиҳатуҳуму-л-латӣ ядъуна мин дуниллаҳи мин шай-ил ламма ҷаа амру Раббик. Ва ма задуҳум ғайра татбӣб.
Ва ситам накардем онҳоро, валекин онҳо ба нафсҳои хеш ситам карданд, пас, вақте ки хукми Парвардигори ту омад, маъбудони онҳо, ки ба ҷуз Худо онҳоро мехонданд, ҳеҷ чизро дафъ карда натавонистанд ва ба ҷуз ҳалокат ҳеҷ чизеро онҳо наафзуданд.
11:101