وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ١١٠
Ва лақад атайна Муса-л-китаба фахтулифа фӣҳ. Ва лав ла калиматун сабақат ми-р-Раббика ла қуЗия байнаҳум. Ва иннаҳум ла фӣ шакки-м минҳу мурӣб.
Ҳаройина, ба Мӯсо Китоб дода будем, пас, дар он ихтилоф карданд. Ва агар сухане аз Парвардигори ту собиқан содир шуда набудӣ, ҳаройина, (дар ҳол) миёни онҳо файсала карда мешуд. Ва ҳаройина, онҳо дар шубҳаи қавианду Қуръонро бовар намекунанд.
11:110