فَلَوْلَا كَانَ مِنَ ٱلْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُو۟لُوا۟ بَقِيَّةٍۢ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْفَسَادِ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَآ أُتْرِفُوا۟ فِيهِ وَكَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ١١٦
Фа лав ла кана мина-л-қуруни мин қабликум улу бақийяти-я янҳавна ъани-л-фасади фи-л-арЗи илла қалӣла-м мим ман анҷайна минҳум. Ва-т-табаъа-л-лазӣна заламу ма утрифу фӣҳи ва кану муҷримӣн.
Пас, чаро аз аҳли қарнҳое, ки пеш аз шумо буданд, соҳибони ақлу дониш нашуданд, то мардумро аз фасоди дар рӯи Замин манъ мекарданд? Локин андаке аз онҳо буданд, ки онҳоро наҷот додем. Ва касоне ки ситамгор буданд, пайравии чизеро карданд, ки бо он осудагӣ дода шуданд ва гунаҳкор буданд.
11:116