قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَـٰرِهُونَ ٢٨
Қола йа қавми а-раайтум ин кунту ъала баййинати-м ми-р Раббӣ ва отонӣ раҳмата-м мин ъиндиҳӣ фа ъуммият ъалайкум а-нулзимукумуҳа ва антум лаҳа кариҳун.
Гуфт: «Эй қавми ман! Маро хабар диҳед, ки агар ман бар ҳуҷҷати дуруст аз Парвардигори худ бошам ва ба ман аз назди Худ бахшоиш (набуват)-е дода бошад, пас, ҳақиқати он бар шумо пӯшида бошад, оё он (имон овардан)-ро бар шумо маҷбур кунам ва ҳол он ки шумо нохоҳону омода набошед? (имони маҷбури қабул нест)
11:28