وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌۭ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ۖ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّىٓ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٣١
Ва ла ақулу лакум ъиндӣ хазаинуллаҳи ва ла аъламу-л ғайба ва ла ақулу иннӣ малаку-в ва ла ақулу лил лазӣна таздарӣ аъюнукум лая-юътияҳумуллоҳу хайра. Аллоҳу аъламу би ма фӣ анфусиҳим. Иннӣ иза-л ламина-з-золимӣн.
Ва ба шумо намегӯям, ки назди ман хазинаҳои Худост ва на он ки ғайбро медонам ва намегӯям, ки «ман фариштаам» ва намегӯям ба касоне ки шумо ба онҳо ба чашмҳои хорӣ менигаред, «онҳоро Худо ҳеҷ неъмате нахоҳад дод», Худо ба он чӣ дар замири онҳост, донотар аст. Агар чунин гӯям, ҳаройина, ман он гоҳ аз ситамгарон бошам!».
11:31