وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍۢ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍۢ يَـٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٤٢
Ва ҳия таҷрӣ биҳим фӣ мавҷин ка-л-ҷибали ва нада Нуҳун-ибнаҳу ва кана фӣ маъзили-я йа бунайяркаб маъана ва ла таку-м маъа-л-кафирӣн.
Ва он киштӣ онҳоро дар мавҷи монанди кӯҳҳо мебурд. Ва Нӯҳ писари худро садо зад ки ва ӯ дар канора буд: «Эй писари ман, бо мо савор шав ва бо кофирон мабош!»
11:42