أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ٥
Ала иннаҳум яснуна судураҳум ли ястахфу минҳ. Ала ҳӣна ястағшуна сийабаҳум яъламу ма юсирруна ва ма юълинун. Иннаҳу Ъалӣмун би зати-с-судур.
Огоҳ бош, ҳаройина, онҳо (кофирон) синаҳои худро мепечанд, мехоҳанд, то аз Худо пинҳон шаванд. Огоҳ бош, ҷомаҳои худро бар сар кашанд ҳам, он чӣ пинҳон мекунанд ва он чӣ ошкор менамоянд, Худо медонад! Ҳаройина, Ӯ ба сирҳое ки дар синаҳост, донанда аст.
11:5