وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ٦٩
Ва лақад ҷаат русулуна Иброҳӣма би-л бушро қолу саламан қола салам. Фа ма лабиса ан ҷаа би ъиҷлин ҳанӣз.
Ва ҳаройина, фиристодагони Мо назди Иброҳим бо башорат омаданд, «салом» гуфтанд. Гуфт: «Салом (бар шумо)». Пас, даранг накард, то ин ки гусолаи бирён овард.
11:69