وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ٧
Ва Ҳува-л-лазӣ халақа-с-самавати ва-л-арЗа фӣ ситтати аййами-в ва кана ъаршуҳу ъала-л-маи ли яблувакум айюкум аҳсану ъамала. Ва лаин қулта иннакум-м мабъусуна мин баъди-л-мавти ла яқуланна-л-лазӣна кафару ин ҳаза илла сиҳру-м мубӣн.
Ва Ӯ Он (Худой) аст, ки осмонҳо ва Заминро дар шаш рӯз офарид ва Арши Ӯ бар об буд, то ин ки бо шумо чун муъомилаи озмоишкунандагон кунад, то ин ки кадоме аз шумо аз ҷиҳати амал некӯтар аст. Ва агар гӯйӣ, ки ҳаройина, шумо баъд аз мавт барангехта мешавед, ҳаройина, кофирон гӯянд: «Нест ин сухан, магар сеҳри ошкор!».
11:7