وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ٨
Ва лаин аххарна ъанҳуму-л-ъазаба ила уммати-м маъдудати-л лаяқулунна ма яҳбисуҳ. Ала явма яътӣҳим лайса масруфан ъанҳум ва ҳақа биҳим-м ма кану биҳӣ ястаҳзиун.
Ва агар азобро, то муддати шумурдашуда аз онҳо таъхир кунем, ҳаройина, бо истеҳзо гӯянд: «Чӣ чиз онро бозмедорад?». Огоҳ бош, рӯзе, ки ба онҳо (азоб) биояд, ҳеҷ боздорандае аз онҳо набошад ва он чӣ ба вай истеҳзо мекарданд, онҳоро фаро гирад.
11:8