وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَـٰرِهِمْ جَـٰثِمِينَ ٩٤
Ва ламма ҷаа амруна наҷҷайна Шуъайба-в ва-л-лазӣна оману маъаҳу би раҳмати-м минна ва ахазати-л-лазӣна заламу-с-сайҳату фа асбаҳу фӣ дийариҳим ҷасимӣн.
Ва чун ҳукм (азоб)-и Мо омад, Шуъайб ва ононеро, ки ба вай имон оварда буданд, бо раҳмате аз ҷониби Худ наҷот додем. Ва золимонро овози сахти осмонӣ бигирифт, пас, субҳгоҳон дар саройҳои худ чун мурда афтоданд,
11:94