لَهُۥ دَعْوَةُ ٱلْحَقِّ ۖ وَٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَىْءٍ إِلَّا كَبَـٰسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَـٰلِغِهِۦ ۚ وَمَا دُعَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ ١٤
Лаҳу даъвату-л-ҳаққ. Ва-л-лазӣна ядъуна мин дуниҳӣ ла ястаҷӣбуна лаҳум би шай-ин илла ка басити каффайҳи ила-л-маи ли яблуға фаҳу ва ма ҳува би балиғиҳ. Ва ма дуъау-л-кафирӣна илла фӣ Залал.
Дуову илтиҷои рост фақат хоси Ӯст. Ва онҳое, ки кофиранд, онҳо (бутон)-ро ба ҷуз Худо мехонанд, чизе ба корашон наояд ва ба ҳеҷ ваҷҳ дуои онҳоро қабул намекунад, магар монанди касе ки ду дасти худро (аз ҷои дур) ба сӯйи об бикшояд, то об ба даҳонаш бирасад ва ҳол он ки ба даҳони ӯ ҳаргиз расанда нест. Ва нест дуои кофирон, магар дар гумроҳӣ.
13:14