وَلَوْ أَنَّ قُرْءَانًۭا سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ ٱلْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا ۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا۟ قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًۭا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ وَعْدُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ٣١
Ва лав анна Қур-анан суййират биҳи-л-ҷибалу ав қуттиъат биҳи-л-арЗу ав куллима биҳи-л-мавта. Бал-л лиллаҳи-л амру ҷамӣъа. А-фалам яй-аси-л-лазӣна оману ал лав яшауллоҳу ла ҳада-н-наса ҷамӣъа. Ва ла язалу-л лазӣна кафару тусӣбуҳум би ма санаъу қариъатун ав таҳуллу қарӣба-м мин дариҳим ҳатта яътия ваъдуллоҳ. Инналлоҳа ла юхлифу-л-мӣъад.
Ва агар Қуръоне мебуд, ки ба сабаби он кӯҳҳо равон карда мешуданд ё аз он Замин пора-пора мешуд, ё аз он мурдагон ба сухан оварда мешуданд, (имон намеоварданд). Балки Худойрост кори ҳама як ҷо. Оё муъминон надонистанд, ки агар Худо мехост, ҳама мардумро як ҷо роҳ менамуд? Ва ононе, ки мункир шуданд, ба сабаби он чӣ карданд, ҳамеша онҳоро садама бирасад ё наздик аст, ки ба хонаҳояшон он уқубат фурӯ меояд, то вақте ки ваъдаи Худо бирасад. Ҳаройина, Худо ваъдаи хешро хилоф намекунад.
13:31