۞ مَّثَلُ ٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى وُعِدَ ٱلْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ أُكُلُهَا دَآئِمٌۭ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوا۟ ۖ وَّعُقْبَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ ٣٥
Масалу-л-Ҷаннати-л-латӣ вуъида-л-муттақун. Таҷрӣ мин таҳтиҳа-л-анҳар. Укулуҳа даиму-в ва зиллуҳа. Тилка ъуқба-л-лазӣна-т-тақав ва ъуқба-л-кафирӣна-н-нар.
Сифати Биҳиште ки ба парҳезгорон ваъда дода шудааст, чунон аст, ки аз зери он наҳрҳо ҷорианд, меваҳои он ҷовидон аст ва сояи он ҳамчунин. Ин аст подоши онҳое, ки (аз Худо) метарсанд. Ва ҷазои кофирон оташ аст.
13:35