وَٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَفْرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ ٱلْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُۥ ۚ قُلْ إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشْرِكَ بِهِۦٓ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُوا۟ وَإِلَيْهِ مَـَٔابِ ٣٦
Ва-л-лазӣна отайнаҳуму-л-китаба яфраҳуна би ма унзила илайка ва мина-л-аҳзаби ма-я юнкиру баъЗаҳ. Қул иннама умирту ан аъбудаллоҳа ва ла ушрика биҳ. Илайҳи адъу ва илайҳи маоб.
Ва касоне, ки онҳоро Китоб(-и осмони) додем, ба он чӣ ба сӯйи ту фиристода шуд, шод мешаванд. Ва аз ин ҷамоатҳо касе ҳаст, ки баъзе суханҳои онро инкор мекунад. Бигӯ: «Ҷуз ин нест, ки маро дастур дода шуд, ки Худоро бипарастам ва барои Ӯ шарик муқаррар накунам, ба сӯйи Ӯ (мардумро) даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯйи Ӯст».
13:36