قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَـٰنٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ١١
Қолат лаҳум русулуҳум ин-н-наҳну илла башару-м мислукум ва лакинналлоҳа ямунну ъала ма-я яшау мин ъибадиҳ. Ва ма кана лана ан-н-наътиякум би султанин илла би изниллаҳ. Ва ъалаллоҳи фал ятаваккали-л-муъминун.
Пайғамбарони онҳо ба онҳо гуфтанд: «Нестем мо магар одамӣ монанди шумо, валекин Худо ба ҳар кӣ аз бандагони Худ хоҳад, неъмат медиҳад. Ва (мумкин) нест моро, ки биёрем ба шумо ҳуҷҷате, магар ба ҳукми Худо. Ва муъминон бояд бар Худо таваккул кунанд.
14:11