وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ ٱلْعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رَبَّنَآ أَخِّرْنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوٓا۟ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍۢ ٤٤
Ва анзири-н-наса явма яътӣҳиму-л-ъазабу фаяқулу-л-лазӣна заламу Раббана аххирна ила аҷалин қарӣби-н-нуҷиб даъватака ва наттабиъи-р-русул. А-ва лам такуну ақсамтум-м мин қаблу ма лакум-м мин завал.
Мардумро аз рӯзе битарсон, ки ба онҳо азоб биёяд, пас, золимон гӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро як муддати кӯтоҳ муҳлат деҳ, то даъвати Туро қабул кунем ва расулонро пайравӣ кунем, (ба онҳо гуфта мешавад:) «Оё пеш аз ин қасам намехӯрдед, ки шуморо ҳеҷ заволе набошад?».
14:44