وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ٥
Ва лақад арсална Муса би айатина ан ахриҷ қавмака мина-з-зулумати ила-н-нури ва заккирҳум би аййамиллаҳ. Инна фӣ залика ла айати-л ли кулли саббарин шакур.
Ва ҳаройина, Мо Мӯсоро бо нишонаҳои худ фиристодем (гуфтем), ки қавми худро аз торикиҳо ба сӯйи рӯшноӣ берун ор ва онҳоро ба рӯзҳои Худо , ки бар сари онҳо ё бар сари дигар қавмҳо гузашт, панд деҳ! Ҳаройина, дар ин (суханҳо) барои ҳар бисёр сабркунандаи шукргӯянда нишонаҳо ҳаст.
14:5