وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ٥
Ва лақад арсална Муса би айатина ан ахриҷ қавмака мина-з-зулумати ила-н-нури ва заккирҳум би аййамиллаҳ. Инна фӣ залика ла айати-л ли кулли саббарин шакур.
Ва ҳаройина, Мо Мӯсоро бо нишонаҳои худ фиристодем (гуфтем), ки қавми худро аз торикиҳо ба сӯйи рӯшноӣ берун ор ва онҳоро ба рӯзҳои Худо, ки бар сари онҳо ё бар сари дигар қавмҳо гузашт, панд деҳ! Ҳаройина, дар ин (суханҳо) барои ҳар бисёр сабркунандаи шукргӯянда нишонаҳо ҳаст.
14:5