وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَىٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ٦
Ва из қола Муса ли қавмиҳизкуру ниъматаллоҳи ъалайкум из анҷакум-м мин оли Фиръавна ясумунакум суа-л-ъазаби ва юзаббиҳуна абнаакум ва ястаҳйуна нисаакум. Ва фӣ заликум балау-м ми-р-Раббикум Ъазӣм.
Ва (ёд кунед) он вақтеро, ки Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Неъмати Парвардигори хешро ёд кунед, ки чун шуморо аз касони Фиръавн халос кард, ки бар шумо бадтарин азобро мерасониданд ва писарони шуморо мекуштанд ва духтарони шуморо зинда мегузоштанд. Ва дар ин кор озмоиши бузурге шуморо аз тарафи Парвардигори шумо буд.
14:6