أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا۟ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍۢ وَعَادٍۢ وَثَمُودَ ۛ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۛ لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَرَدُّوٓا۟ أَيْدِيَهُمْ فِىٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَقَالُوٓا۟ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَنَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ٩
Алам яътикум набау-л-лазӣна мин қабликум қавми Нуҳи-в ва Ъади-в ва самуд. Ва-л-лазӣна мин баъдиҳим. Ла яъламуҳум иллаллоҳ. Ҷаатҳум русулуҳум би-л баййинати фа радду айдияҳум фӣ афваҳиҳим ва қолу инна кафарна би ма урсилтум биҳӣ ва инна ла фӣ шакки-м мим ма тадъунана илайҳи мурӣб.
Оё хабари ононе ки пеш аз шумо буданд, ба шумо наомада аст, қавми Нӯҳ, Од ва Самуд ва касоне, ки баъд аз онҳо омаданд? Онҳоро касе намедонад, магар Худо. Барои онҳо пайғамбаронашон нишонаҳо оварданд, пас, дастҳои худро дар даҳонҳои худ бозоварданду гуфтанд: «Ҳаройина, мо ба он чӣ фиристода шудед, ҳамроҳи он мункирем ва ҳаройина, мо аз он чӣ моро ба сӯйи он мехондед, сахт дар шаккем».
14:9