وَإِذَا بَدَّلْنَآ ءَايَةًۭ مَّكَانَ ءَايَةٍۢ ۙ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مُفْتَرٍۭ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ١٠١
Ва иза баддална айата-м макана аяти-в валлоҳу аъламу би ма юназзилу қолу иннама анта муфтар. Бал аксаруҳум ла яъламун.
Ва чун оятеро ба ҷои ояте бадал кунем ва Худо ба он чӣ фуруд меорад, донандатар аст, гӯянд: «Ҷуз ин нест, ки ту дурӯғоваранда ҳастӣ». Балки аксари онҳо намедонанд.
16:101