وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُۥ بَشَرٌۭ ۗ لِّسَانُ ٱلَّذِى يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِىٌّۭ وَهَـٰذَا لِسَانٌ عَرَبِىٌّۭ مُّبِينٌ ١٠٣
Ва лақад наъламу аннаҳум яқулуна иннама юъаллимуҳу башар. Лисану-л-лазӣ юлҳидуна илайҳи аъҷамийю-в ва ҳаза лисанун ъарабийю-м мубӣн.
Ва ҳаройина, Мо медонем, ки кофирон мегӯянд: «Ҷуз ин нест, ки меомӯзонад ин Пайғамбарро одамӣ». Ва ҳол он ки (на чунин аст) забони касеро, ки ба сӯйи ӯ нисбат мекунанд, аҷамист ва ин Қуръон ба забони арабии равшан аст.
16:103