ثُمَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يُخْزِيهِمْ وَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تُشَـٰٓقُّونَ فِيهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ إِنَّ ٱلْخِزْىَ ٱلْيَوْمَ وَٱلسُّوٓءَ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٢٧
Сумма явма-л-қийамати юхзӣҳим ва яқулу айна шуракаия-л-лазӣна кунтум тушаққуна фӣҳим. Қола-л лазӣна уту-л-ъилма инна-л-хизя-л-явма ва-с-суа ъала-л-кафирӣн.
Сипас, рӯзи қиёмат Аллоҳ онҳоро расво кунад ва гӯяд: «Куҷоянд он шарикони Ман, ки шумо дар шаъни онҳо (бо Пайғамбару муъминон) хилоф мекардед?» Онон, ки илм дода шуданд, гӯянд: «Ҳаройина, дар ин рӯз расвоӣ ва бадӣ махсус бар кофирон аст»,
16:27