وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍۢ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَـْٔخِرُونَ سَاعَةًۭ ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ٦١
Ва лав юахизуллоҳу-н-наса би зулмиҳим-м ма тарака ъалайҳа мин даббати-в ва лаки-я юаххируҳум ила аҷали-м мусамма. Фа иза ҷаа аҷалуҳум ла ястаъхируна саъата-в ва ла ястақдимун.
Ва агар Худо мардумро ба сабаби ситами онҳо гирифтор мекард, бар рӯи Замин ҳеҷ ҷунбандаро намегузошт, валекин онҳоро то вақти муқарраршуда муҳлат диҳад, чун вақти муайяншуда фаро расад, на соъате онҳоро бозмонад ва на соъате пеш раванд.
16:61