وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ ٱلْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ ٱلْحُسْنَىٰ ۖ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ ٱلنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفْرَطُونَ ٦٢
Ва яҷъалуна лиллаҳи ма якраҳуна ва тасифу алсинатуҳуму-л-казиба анна лаҳуму-л-ҳусна. Ла ҷарама анна лаҳуму-н-нара ва аннаҳум-м муфратун.
Ва он чиро, ки худ нописанд медоранд, барои Худо муқаррар мекунанд ва забонҳои онҳо дурӯғро баён мекунад, ки гӯё онҳоро наҷот (некуии охират) бошад. Дар он шубҳа нест, ки барои онҳо оташ бошад ва ба дурустӣ ки онҳо пешфиристодагон ба Дӯзах бошанд.
16:62