وَإِذَا رَءَا ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ شُرَكَآءَهُمْ قَالُوا۟ رَبَّنَا هَـٰٓؤُلَآءِ شُرَكَآؤُنَا ٱلَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا۟ مِن دُونِكَ ۖ فَأَلْقَوْا۟ إِلَيْهِمُ ٱلْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَـٰذِبُونَ ٨٦
Ва иза ра-а-л-лазӣна ашраку шуракааҳум қолу Раббана ҳаулаи шуракауна-л-лазӣна кунна надъу мин дуник. Фа алқав илайҳиму-л-қавла иннакум ла казибун.
Ва чун мушрикон шарикон (бутҳо)-и худро бубинанд, гӯянд: «Эй Парвардигори мо, ин ҷамоъа шарикони моянд, ки ба ҷуз Ту онҳоро мепарастидем!». Пас, бутон ба сӯйи онҳо суханро бияфгананд (ва гӯянд), ки ҳаройина, шумо дурӯғгӯед.
16:86