أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَزْنًۭا ١٠٥
Улаика-л-лазӣна кафару би айати Раббиҳим ва лиқаиҳӣ фаҳабитат аъмалуҳум фа ла нуқӣму лаҳум явма-л-қийамати вазна.
Ин ҷамоъа ононеанд, ки ба оятҳои Парвардигори хеш ва ба мулоқоти Ӯ кофир шуданд, пас, амалҳои онҳо нобуд шуд, пас, барои онҳо рӯзи қиёмат ҳеҷ вазне нахоҳем дод.
18:105