قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدًۢا ١١٠
Қул иннама ана башару-м мислукум йуҳа илайя аннама Илаҳукум Илаҳу-в Ваҳид. Фаман кана ярҷу лиқаа Раббиҳӣ фал-яъмал ъамалан салиҳа-в ва ла юшрик би ъибадати Раббиҳӣ аҳада.
Бигӯ: «Ҷуз ин нест, ки ман монанди шумо одамиам, ба сӯйи ман ваҳй фиристода мешавад, ки маъбуди шумо ҳамон маъбуди якто аст, пас, ҳар кас мулоқоти Парвардигори худро умед дорад, бояд, ки кори писандида бикунад ва дар ибодати Парвардигори хеш ҳеҷ касро шарик наёрад».
18:110