وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَـٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَـٰنًۭا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًۭا ٢١
Ва казалика аъсарна ъалайҳим ли яъламу анна ваъдаллоҳи ҳаққу-в ва анна-с-саъата ла райба фӣҳа из ятаназаъуна байнаҳум амраҳум фа қолубну ъалайҳим бунйана. Раббуҳум аъламу биҳим. Қола-л лазӣна ғалабу ъала амриҳим ла наттахизанна ъалайҳим-м масҷида.
Ва ҳамчунин, мардумро ба ҳоли онҳо хабардор гардонидем, то бидонанд, ки ҳаройина, ваъдаи Худо рост аст ва ҳаройина, (дар омадани) қиёмат ҳеҷ шубҳае нест. Вақто ки он мардум дар миёни худ дар бораи онҳо низоъ мекарданд, пас, гуфтанд: «Бар дари (ғори) онҳо иморате бино кунед. Парвардигорашон ба ҳоли онҳо донотар аст». Пас, ононе, ки бар кори онҳо қудрат ёфтанд, гуфтанд: «Албатта, бар дари ғори онҳо масҷиде бисозем».
18:21