أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَـٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍۢ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًۭا مِّن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۚ نِعْمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًۭا ٣١
Улаика лаҳум ҷаннату ъаднин таҷрӣ мин таҳтиҳиму-л анҳару юҳаллавна фӣҳа мин асавира мин заҳаби-в ва ялбасуна сийабан хуЗра-м мин сундуси-в ва истабрақи-м муттакиӣна фӣҳа ъала-л-ароик. Ниъма-с савабу ва ҳасунат муртафақо.
Барои он ҷамоъат бӯстонҳои абадӣ монданӣ аст, аз зери онҳо наҳрҳо равонанд, дар он ҷо аз дастивонаҳои аз тилло зевар додашуда пероя баста шаванд ва аз дебои нозук ва дебои ғафс ҷомаҳои сабз бипӯшанд, дар он ҷо бар тахтҳо такякунон бошанд. Ин подоши нек аст. Ва Биҳишт оромгоҳи нек аст.
18:31