وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَـٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌۭ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَـٰلِحًۭا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًۭا ٨٢
Ва амма-л-ҷидару фа кана ли ғуламайни ятӣмайни фи-л-мадӣнати ва кана таҳтаҳу канзу-л лаҳума ва кана абуҳума солиҳан фа арода Раббука ая яблуға ашуддаҳума ва ястахриҷа канзаҳума раҳмата-м ми-р-Раббик. Ва ма фаъалтуҳу ъан амрӣ. залика таъвӣлу ма лам тастиъ-ъ-ъалайҳи сабро.
Ва аммо девор, аз ду навҷавони ятим дар шаҳр буд ва зери он ганҷе аз онҳо буд ва падарашон некӯкор буд. Пас, Парвардигори ту хост, ки ин ду навҷавон ба ниҳояти қуввати хеш бирасанд ва ганҷи худро бароранд (ва ин) аз рӯи меҳрубонии Парвардигори ту аст ва ман онро аз раъйи худ накардам. Ин аст сирри он чӣ бар он сабр карда натавонистӣ!
18:82