حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍۢ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًۭا ۗ قُلْنَا يَـٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًۭا ٨٦
Ҳатта иза балаға мағриба-ш-шамси ваҷадаҳа тағрубу фӣ ъайнин ҳамиати-в ва ваҷада ъиндаҳа қавма. Қулна йа за-л-қарнайни имма ан туъаззиба ва имма ан таттахиза фӣҳим ҳусна.
То он ки ба маҳалли фурӯ рафтани Офтоб расид, онро дарёфт, ки Офтоб дар чашмаи гил ва лойи тира фурӯ меравад ва назди он чашма гурӯҳеро ёфт. Гуфтем: «Эй Зулқарнайн, (ихтиёр турост) ё ин ки онҳоро уқубат кунӣ, ё миёни онҳо муъомилаи некӯ бигирӣ».
18:86