قُلْ مَن كَانَ فِى ٱلضَّلَـٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْا۟ مَا يُوعَدُونَ إِمَّا ٱلْعَذَابَ وَإِمَّا ٱلسَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا وَأَضْعَفُ جُندًۭا ٧٥
Қул ман кана фи-З-Залалати фа-л ямдуд лаҳу-р-Раҳману мадда. ҳатта иза раав ма йуъадуна имма-л-ъазаба ва имма-с-саъата фа саяъламуна ман ҳува шарру-м макана-в ва аЗъафу ҷунда.
Бигӯ: «Ҳар кӣ дар гумроҳӣ бошад, пас, (Худованди Раҳмон) ӯро афзун медиҳад, то он вақте ки чун бинанд он чиро, ки ба он тарсонида мешуданд, ё уқубатро ва ё қиёматро. Пас, хоҳанд донист, ки кадом гурӯҳ дар мартаба бадтар ва бо эътибори лашкар нотавонтар аст.
19:75