مَّا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَلَا ٱلْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ١٠٥
Мо явадду-л-лазина кафару мин аҳли-л-китоби ва лал мушрикина ай юназзала ъалайкум-м мин хайри-м ми-р-Раббикум. Валлоҳу яхтассу би раҳматиҳи ма-й яшаъ. Валлоҳу зу-л-фаЗли-л-ъазим.
Онон, ки кофир шуданд, чи аз аҳли Китоб ва чи аз мушрикон, дӯст намедоранд, ки аз Парвардигор ҳеҷ некӣ бар шумо фуруд оварда шавад ва Аллоҳ махсус мегардонад ба раҳмати Худ ҳар киро хоҳад ва Аллоҳ соҳибфазлу бузург аст.
2:105