وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوْ تَأْتِينَآ ءَايَةٌۭ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَـٰبَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يُوقِنُونَ ١١٨
қавми-й йўқинун.
Ва онон (мушрикон), ки ҳеҷ намедонанд, гуфтанд: «Чаро Аллоҳ бо мо сухан нагӯяд? Ё ояте барои мо намеояд?». Ҳамчунин касоне ки пеш аз онҳо будаанд, монанди сухани онҳоро гуфтаанд. Дилҳои онҳо бо якдигар мушобаҳат дорад. Ҳаройина, нишонаҳо (оятҳо)-ро барои қавме, ки яқин доранд, баён кардем.
2:118