وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍۢ شَيْـًۭٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌۭ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَـٰعَةٌۭ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ١٢٣
Ва-т-тақу явма-л ло таҷзи нафсун ъан-н-нафсин шай-ав ва ло юқбалу минҳо ъадлу-в ва ло танфаъуҳо шафоъату-в ва ло ҳум юнсарун.
Ва ҳазар кунед аз он рӯзе, ки касе аз касе чизеро кифоя накунад ва аз касе бадал пазируфта нашавад ва ӯро шафоъат суд надиҳад ва на онҳо ёрӣ дода шаванд.
2:123