۞ وَإِذِ ٱبْتَلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَـٰتٍۢ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّى جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًۭا ۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِى ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ١٢٤
Ва изибтала Иброҳима Раббуҳу би калимотин фа атаммаҳуна. Қола инни ҷоъилука ли-н-носи имомо. Қола ва мин зурриййати. Қола ло янолу ъаҳди-з золимин.
Ва (ба ёд ор) замонеро, ки Иброҳимро Парвардигораш бо чанд сухане биозмуд, пас, Иброҳим онҳоро ба анҷом расонид. Аллоҳ гуфт: «Ҳаройина, Ман туро пешвои мардум мегардонам». (Иброҳим) гуфт: «Ва аз авлоди ман низ (пешвоён пайдо кун)!». Аллоҳ гуфт: «Ваҳйи Ман ба золимон нарасад!».
2:124