وَإِذْ جَعَلْنَا ٱلْبَيْتَ مَثَابَةًۭ لِّلنَّاسِ وَأَمْنًۭا وَٱتَّخِذُوا۟ مِن مَّقَامِ إِبْرَٰهِـۧمَ مُصَلًّۭى ۖ وَعَهِدْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْعَـٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ ١٢٥
Ва из ҷаъална-л-байта масобата-л ли-н носи ва амна-в ва-т-тахизу ми-м мақоми Иброҳима мусалло. Ва ъаҳидна ила Иброҳима ва Исмоъила ан таҳҳиро байтия ли-т-тоифина ва-л-ъокифина ва-р руккаъи-с-суҷуд.
Ва (ба ёд ор) он замоне ки хона (Каъба)-ро барои мардум ҷойи бозгашт ва маҳалли амн гардонидем. Ва гуфтем: «Аз ҷои қадами Иброҳим намозгоҳ бигиред!». Ва ба сӯйи Иброҳим ва Исмоъил ваҳй фиристодем. то ин ки хонаи Маро барои тавофкунандагон ва эътикофшинандагон ва рукӯъу суҷудкунандагон пок созед!
2:125