فَإِنْ ءَامَنُوا۟ بِمِثْلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا هُمْ فِى شِقَاقٍۢ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ١٣٧
Фа ин оману би мисли ма омантум биҳо фақадиҳтадав. Ва ин таваллав фа иннамо ҳум фи шиқоқ. Фа са якфикаҳумуллоҳ. Ва Ҳува-с- Самиъу-л-Ъалим.
Пас, агар (аҳли китоб) имон биёранд ба мисли он чӣ, ки шумо имон овардаед, пас, батаҳқиқ, ҳидоят ёфтаанд ва агар рӯй гардонанд, пас, ҷуз ин нест, ки онҳо дар мухолифатанд. Пас, зуд бошад, ки Аллоҳ туро аз (шарри) онҳо кифоят кунад ва Ӯ шунавою доно аст.
2:137