وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَـٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ ١٤
Ва изо лақу-л-лазина оману қол у оманно ва изо халав ило шайотониҳим қолу инно маъакум иннамо наҳну мустаҳзиун.
Ва ҳар вақто шахсонеро, ки аҳли имонанд, мулоқот кунанд, гӯянд: «Имон овардаем» ва чун бо шаётин худ танҳо шаванд, гӯянд: «Ҳаройина, мо бо шумоем, ҷуз ин нест, ки мо (онҳоро) масхаракунандагонем».
2:14