قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةًۭ تَرْضَىٰهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ١٤٤
Қад наро тақаллуба ваҷҳика фи-с-самаъ. Фа ла нуваллияннака қиблатан тарЗоҳо. Фа валли ваҷҳака шатра-л-Масҷиди-л ҳаром. Ва ҳайсу мо кунтум фа валлу вуҷуҳакум шатраҳ. Ва инна-л-лазина уту-л-китоба ла яъламуна аннаҳу-л-ҳаққу ми-р-Раббиҳим. Ва маллоҳу би ғофилин ъаммо яъмалун.
Гоҳо мебинем гардонидани рӯятро ҷониби Осмон, пас албатта, Туро (ба он) қиблае, ки дӯст медорӣ, мутаваҷҷеҳ гардонем. (Акнун) гардон рӯйи худро ба тарафи Масҷиду-л- ҳаром. Ва дар ҳар куҷое, ки бошед, пас, рӯйи худро ба тарафи вай гардонед ва албатта, ононеро, ки Китоб дода шудааст, медонанд, ки ин дуруст асту аз тарафи Парвардигори онҳост ва нест Аллоҳ бехабар аз он чӣ (онҳо) мекунанд.
2:144