وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِى وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِى عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ١٥٠
Ва мин ҳайсу хараҷта фавалли ваҷҳака шатра-л-Масҷиди-л-ҳаром. Ва ҳайсу мо кунтум фаваллу вуҷуҳакум шатраҳу ли алло якуна ли-н-носи ъалайкум ҳуҷҷатун илла-л-лозина заламу минҳум фа ло тахшавҳум вахшавно ва ли утимма ниъмати ъалайкум ва лаъаллакум таҳтадун.
Ва дар сафарҳо низ аз кадом маконе хориҷ шавӣ, пас, рӯйи худро ҷониби Масҷиду-л-ҳаром гардон ва ҳар ҷо, ки бошед, пас, рӯйҳои худро ҷониби вай гардонед, то ҳуҷҷати мардум бар шумо набошад, магар онон, ки аз ин ҷамоат ситам кардаанд. Пас, аз онҳо матарсед ва аз Ман битарсед. Ва то неъмати Худро бар шумо тамом кунам ва шояд ки шумо роҳи ҳидоятро ёбед.
2:150