إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَشْتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًا ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ١٧٤
Инна-л-лазина яктумуна ма анзалаллоҳу мина-л-китоби ва яштаруна биҳо саманан қалилан улаика мо яъкулуна фт бутунуҳим илла-н-нора ва ло юкаллиму-ҳумуллоҳу явма-л-қийомати ва ло юзаккиҳим ва лаҳум ъазобун алим.
Ҳаройина, касоне, ки ҳақиқати он чиро, ки Аллоҳ фуруд овардааст, аз Китоб мепӯшанд ва ба ивази вай баҳои андакро меситонанд, он ҷамоъа дар шикамҳои худ намехӯранд, магар оташро. Ва Аллоҳ дар рӯзи қиёмат ба онҳо сухан нагӯяд ва онҳоро пок накунад ва онҳоро азоби аламдиҳанда бошад.
2:174