وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ١٨٦
Ва изо саалака ъибоди ъанни фа инни қариб. Уҷибу даъвата-д-доъи изо даъон. Фал ястаҷибу ли ва-л-юъмину би лаъаллаҳум яршудун.
Ва ҳар вақто бандагони Ман туро, аз (ҳоли) Ман савол кунанд, пас, ҳаройина, Ман наздикам, дуъои дуъокунандаро, вақте ки Маро дуъо мекунанд, қабул мекунам. Пас, бояд, ки барои Ман фармонбардорӣ кунанд ва бояд ба Ман имон биёранд, то шояд, ки роҳи ҳидоятро ёбанд.
2:186